Ik ben Esther, geboren onder sterrenbeeld kreeft in 1978 en moeder van twee nieuwetijdskinderen. Mijn levenspad is niet de meest gangbare geweest, maar wel passend bij mij. Al hoewel mijn eerste paar jaar redelijk rustig zijn verlopen is het vanaf mijn vierde levensjaar een opstapeling van trauma geworden. Met een autistische en sadistische vader die zichzelf een profeet van god waande werd mijn leven een gevangenis van voorgeschotelde angsten en illusies die je als kind overneemt. Er werd over liefde gepraat met de energie van agressie en ik sloot mijn hart toen ik acht jaar was. Vanaf dat moment bouwden psychische klachten zich op. Het was een worsteling voor mij om het leven te leven. Ik voelde mij nergens thuis en nergens veilig. Ik voelde mij niet gezien en begrepen, maar ik begreep mezelf en de wereld ook niet. Het werd na jarenlang vluchtgedrag en destructiviteit een intense zoektocht op mijn brandende vraag: Waarom?? Waar is het goed voor, het ervaren van deze intense pijn en verdriet? Want ik heb een deel van mijn leven als een hel ervaren. Ik wilde weten wat daar de reden voor was. Dus ik ben gaan lezen, wandelen, therapie gevolgd, spirituele workshops. Alles om te voelen, wat klopt voor mij? Langzaam vielen puzzelstukjes op zijn plek. In dit hele proces kwamen er soms mensen of dieren op mijn pad die mij konden ondersteunen, maar ik heb ook vanuit de ongeziene wereld veel steun gekregen. Ik ontdekte dat ik deel uitmaak van een engelengroep, waarvan ik er één op aarde ben. Zo nu en dan ervaar ik hun aanwezigheid of ben ik met mijn bewustzijn in een andere dimensie waar we dan contact hebben. 

Ik ben geboren bij een aardse vader en spirituele moeder en via de ervaringen met mijn aardse vader zijn oude pijnen uit vorige levens opnieuw geboren om opgelost te worden. Uit vele levens heb ik ervaringen moeten verwerken in dit leven. Het was een hels karwei, daar moet ik wel eerlijk over zijn. Maar wie de diepte van het duister kent, kent ook de hoogte van het licht. Nu ik richting de 50 jaar ga  kan ik eindelijk zeggen dat ik aardig "opgeruimd" ben. 

Mezelf uitspreken of laten zien is een uitdaging waar ik nu pas vrijer in word. Mensen vragen zich af waar ik sommige zogenaamde kennis dan op baseer.. maar dat is het lastige met hoofden die overal bewijs of redeneringen voor nodig hebben. Uiteindelijk verloopt het leven volgens de wetten van het universum en niet volgens de zogenaamde wel en niet uitgesproken normen, waarden en wetten van het aardse bestaan. Dit zorgt voor wrijving en conflict. Eigenlijk tussen controle willen hebben en voelen wat waarheid is. Terug gaan naar de kern, de basis van alles in energie. Want daar ligt het antwoord. Niet buiten jou, maar binnen jou liggen de antwoorden en het is van belang om de verbinding met jezelf te maken, jouw diepste kern en hoogste zelf om van daaruit dan automatisch verbinding te voelen met het geheel. Via die weg verkrijg ik mijn  inzichten en via die weg kun je ook voelen of mijn inzichten wel of niet passend zijn voor jou op dit moment.

Ik heb de gave om dingen te bezien vanuit het oogpunt van de ziel en processen in te voelen en ik heb een sterk innerlijk weten. Vandaag de dag waarin wij nog leven omringd met veel illusies is dat soms lastig. Maar desalniettemin is het ook juist die dualiteit die ons motiveert om die eenheid te vinden. Alles is er en gebeurd met een reden en die reden is in de basis altijd liefde.